Taylor Wessing
Ernstig verwijtbaar handelen, maar toch een transitievergoeding
Als er sprake is van een ontslag van een werknemer wegens ernstig verwijtbaar handelen, bestaat er in beginsel geen recht op een transitievergoeding. Een rechter kan echter van deze hoofdregel afwijken als het niet toekennen van een transitievergoeding naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is (het zogenaamde ‘luizengaatje’), zoals gebeurde in een recente uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam. 
 
De kwestie betrof een werkneemster die vanaf 1 november 2002 in dienst was bij ABN AMRO als medewerker kas/balie op de afdeling Schiphol wissellocatie.  
 
Per april 2020 is het beleid omtrent wisseltransacties binnen ABN AMRO aangepast. Dit in die zin, dat vanaf deze datum in het geheel geen wisseltransacties van biljetten meer zouden worden uitgevoerd, dit in de strijd tegen witwassen. 
 
ABN AMRO heeft de medewerkers van het wisselbedrijf herhaaldelijk en via meerdere routes op dit aangescherpte beleid gewezen en gezorgd voor bewustwording hiervan onder het personeel.  
 
Desalniettemin heeft de werkneemster kort na invoering van het nieuwe beleid een “verkapte” wisseltransactie uitgevoerd. Hierbij liet zij de klant één USD kopen en daarvoor betalen met een biljet van € 200,-. Een dag later heeft de werkneemster een soortgelijke transactie uitgevoerd, waarbij zij een klant één USD liet kopen, waarbij betaald werd met een biljet van € 500,-.  
 
De arbeidsovereenkomst is door de kantonrechter ontbonden wegens verwijtbaar handelen. In aansluiting daarop heeft ook het Gerechtshof geoordeeld, dat het handelen van werknemer ernstig verwijtbaar is. De werkneemster heeft doelbewust en in strijd met de regels het wisselbeleid omzeild, en deze handelwijze ook nog eens zelf aan de klant voorgesteld. In beginsel heeft werknemer dan ook geen recht op een transitievergoeding.  
 
Het Gerechtshof oordeelde vervolgens echter dat hier wel aanleiding bestaat voor toepassing van het luizengaatje. Het Gerechtshof overwoog hiertoe dat gelet op de lange duur van het dienstverband, ruim 19 jaar, de omstandigheid dat werknemer zelf financieel niet beter is geworden van haar handelen alsmede de ernstige gevolgen van de ontbinding van de arbeidsovereenkomst, het onaanvaardbaar is in het geheel geen vergoeding toe te kennen. Het Gerechtshof heeft aan de werkneemster een vergoeding toegekend van 50% van de transitievergoeding (ECLI:NL:GHAMS:2022:1262).
Taylor Wessing
t in i