The final countdown
Amice,
Ik moest meteen aan ónze coöperatie denken toen ik dit nummer van Europe weer hoorde. In 1986 stond het lang op nummer 1. In de Top 2000 stond het dit jaar op plek 605. Elke keer als ik de tekst hoor denk ik: dit gaat óók over ons, over wat we samen bouwen en over wie er straks aan het roer staan. De tekst is veelzeggend:
We're leavin' together
But still it's farewell
And maybe we'll come back
To Earth, who can tell?
I guess there is no one to blame
We're leaving ground (leaving ground)
Will things ever be the same again?
It's the final countdown
We’re leaving together, but still it’s farewell
Na dit jaar loopt de termijn van Adri en Tom af. Acht jaar lang hebben zij hun tijd, energie en betrokkenheid aan UNICUM gegeven—met hart voor de huisartsenzorg. Adri en Tom: dank jullie wel. Jullie vertrekken samen, en ja, dat voelt als een afscheid. Tegelijkertijd betekent het concreet dat het bestuur straks halveert. En omdat de vacature al een jaar openstaat, blijven we met een bestuur over dat simpelweg te klein is voor wat er op ons afkomt. Dat is niet ‘dramatisch’, maar wel urgent: bestuurlijk werk moet gewoon gebeuren en dat lukt alleen als we het samen dragen.
Onze coöperatie is er vóór en dóór huisartsen en is aandeelhouder van de holding UNICUM. Dat klinkt formeel, maar het is eigenlijk heel simpel: wij horen zélf te bepalen welke kant UNICUM opgaat. Als er geen huisartsen in het bestuur zitten, geven anderen (niet-huisartsen) namens ons richting. Voor mij is dat moeilijk te rijmen met waar UNICUM voor staat. En ik wil dat eerlijk gezegd niet laten gebeuren. Juist nu is er ontzettend veel mogelijk: we kunnen ons vak versterken, het werkplezier vergroten en de zorg voor onze patiënten beter én betaalbaarder maken. Maar daarvoor hebben we huisartsen nodig die opstaan en verantwoordelijkheid nemen. Daarom mijn vraag aan jou: wil je meebesturen, of wil je eerst eens vrijblijvend verkennen wat het inhoudt? Stuur mij (of Esther) een bericht, loop een keer mee of schuif aan bij een bestuursvergadering. Eén gesprek kan al het verschil maken.
I guess there is no one to blame
We're leaving ground (leaving ground)
Will things ever be the same again?
Ik denk niet dat iemand hier ‘schuld’ aan heeft. Dit is hoe termijnen lopen en hoe druk het vak kan zijn. Maar feit is: we komen los van de grond. Wordt het ooit weer hetzelfde? Nee. En dat is juist een kans. Er ligt een stevige basis, er is ervaring in huis en er is ruimte voor nieuwe ideeën. Ik hoop dat jij (of iemand uit jouw praktijk/kring) het stokje oppakt. Denk niet “Dat kan ik niet.” Denk “Ik kan dit leren, en ik hoef het niet alleen te doen.” Dus: meld je aan, stel je vragen, kom kijken en stap in! We hebben je nodig.
The Final Countdown bij het schrijven van dit voorwoord (en ja: dit is precies waarom ik je nu aanspreek):
Nog 253 dagen, 6 uur, 6 minuten en 24 seconden tot het bestuur halveert.
Nog 435 dagen, 6 uur, 4 minuten en 29 seconden en dan is Esther alleen.
P.S. Twijfel je of besturen iets voor jou is? Laten we het vooral klein maken: reageer even, dan plannen we een korte kennismaking. Loop een keer vrijblijvend mee of schuif aan bij een vergadering. Als jij één huisarts tipt die hierbij past, zijn wij ook al geholpen.
